Ik ben Tom Sims. Ik schrijf krantencolumns.
Een aantal jaar geleden besprak ik de ongelooflijke gebeurtenissen
die het onderwerp zijn van de nu volgende film.
Een menselijk griezelverhaal van monsterlijke omvang met diepgaande nagalm.
Juist omdat het menselijk is, valt er misschien iets uit te leren.
Iets over onszelf.
Over onze angsten en behoeftes.
Maar wees gewaarschuwd.
Dit is een gedetailleerde reconstructie.
Niets wordt tot de verbeelding overgelaten.
Dit is geen verhaal voor angsthazen of zwakhartigen.
U bent gewaarschuwd, we kunnen verder met ons verhaal.
Het gaat over Ezra Cobb.
Moordenaar, grafschender, necrofiel.
Of zoals u hem mogelijk herinnert uit oude verhalen:
De Slager van Woodside.
Zijn vader stierf toen hij 10 was. De volgende 15 jaar
werkte Ez samen met zijn moeder op de boerderij.
Zo werden ze steeds afhankelijker van elkaar.
Toen kreeg Amanda Cobb een beroerte die haar benen kreupel maakte
en haar bedlegerig maakte. Ez bracht haar beneden
en sloot de bovenkamer af om dicht bij haar te zijn.
Twaalf jaar lang sliep hij bij haar deur. Bediende haar, gaf haar eten.
Waste haar, las haar voor en troostte haar.
Voor de buren was hij een toegewijde zoon.
Maar achter die toewijding schuilde een groeiende psychose.
Die aan het licht kwam toen zijn moeder stierf.
Mama?
Ik heb soep voor je, mama. Lekker warm.
Ez?
Pak m'n hand.
Hou je m'n hand vast? - Ja.
Ik voel je niet.
Koud. Misschien de tocht.
Het bloed moet gewoon weer stromen. - Nu is het zover, hè?
Ik zie je niet duidelijk, Ez. Je lijkt wazig.
Je bent moe. Meer niet. Ik heb soep voor je mee.
Lekker warm.
Nee. Ik ben niet moe. En ik hoef geen soep.
Ik ga dood. - Nee, mama.
Ik ga dood en daarmee uit. - Je moet gewoon wat rusten.
Luister naar me.
Als ik in coma ga, breng me dan niet naar een ziekenhuis.
Ik wil in m'n eigen bed sterven. In m'n eigen kamer. Met jou bij me.
Als je hulp nodig hebt als ik weg ben, bel dan Maureen Selby.
Zeg het, Ez. Maureen Selby.
De enige vrouw die ik ooit heb vertrouwd. Omdat ze dik is.
Een vette koe, maar de enige goedhartige vrouw die ik ken.
En de rest zijn vuile, zwartzielige sletten
met zweren vol etter die...
Ez?
Ik krijg geen lucht.
Dat komt wel goed. Je moet gewoon iets eten.
Meer niet.
Ik ga je nu verlaten.
En dat is zeker.
Ik wil niet gaan. Ik maak me zorgen over jou.
Je bent een baby in het bos. Een kind.
Ik heb je te veel beschermd.
Er zal zo'n op geld beluste teef langskomen om je uit te buiten.
Onthoud wat ik je geleerd heb.
Het loon van zonde is gonorroe, syfilis en de dood.
Ze gebruiken hun lichaam om je te bestelen.
Ze stelen je leven en je ziel.
Laat ze met rust. De meesten zitten vol ziektes.
God zal ze wegspoelen zoals Hij deed in de tijd van Noah.
God keek naar de aarde en zag de corruptie.
Het vlees was de corruptie der aarde.
Toen sprak God tot Noah.
Het einde van het vlees is gekomen.
Weet je wat God toen deed, Ez?
Ja. De zondvloed.
Juist. De zondvloed.
Wat zou ik dat nog graag meemaken.
Je bent een knappe jongeman.
Je zal zin krijgen in het andere geslacht.
Daarom moet je zo voorzichtig zijn.
Ez, het doet pijn.
Pijn. - Eet.
Het komt wel goed met je.
Je zal niet sterven.
Alsjeblieft, mama. Laat me niet alleen.
Het spijt ons zo, Ez.
Ze was een echte dame, Ez.
Zo...
Zo zedig.
Zo gelovig.
De jongens hadden graag gekomen, maar het is beter zo.
Maar ze condoleren zich wel.
Ze is mooi, Ez.
Heel natuurlijk.
Je zou denken dat ze slaapt.
Dat doet ze ook.
Meer is het niet.
Ze slaapt.
Eén maand ging voorbij. Zes maanden. Eén jaar.
Ezra kon de dood van zijn moeder niet aanvaarden.
Hij bezocht haar graf tot vijf keer per week.
En thuis... deed hij alsof ze op reis was.
Hij hield haar kamer netjes en liet de kachel branden.
Dan zou het warm zijn als ze thuiskwam. Hij droomde over haar.
In zijn wanhoop schreef hij haar brieven.
Voor de buitenwereld leek Ezra misschien wat excentriek.
Maar wel een normale, goeie man.
Hij stopte met de boerderij en werd klusjesman voor de buren.
Vooral bij z'n vriend Harlan Kootz. - Bobby, het is tijd om te gaan.
Oké, mams. Daag.
Maar zijn eenzaamheid binnenin werd een diepe afgrond.
De pijn van het verlies duwde hem uiteindelijk over de klif.
In een ravijn van waanzin.
Wanneer kom je weer thuis?
Ik ben eenzaam, mama.
Er is alleen maar sneeuw.
En de wind die blaast.
Het is zo koud.
Ik mis je met heel m'n hart.
Amen.
Als je me zo erg mist, waarom breng je me dan niet naar huis?
Mama?
Je moest je schamen.
Mij hier al meer dan een jaar achterlaten.
Ik ben hier helemaal alleen in het donker.
Foei, Ez.
Mama, ik heb je nog geschreven.
Ik krijg hier geen post.
Kom hier en breng me naar huis.
Naar huis.
Ik kom, mama!
Dus bracht hij haar weer naar huis.
In zijn misvormde brein
dacht hij misschien dat ze er nog hetzelfde zou uitzien.
Ik breng je naar huis, mama. Naar huis.
Ze is het meisje van m'n dromen. Haar gezichtje straalt.
Ze is het lieverdje van Sigma Chi.
Waar ben jij verdomme mee bezig, Ez?
Niets, sir. Wat bedoelt u? - Je weet wel wat ik bedoel.
Ze wil naar huis, sheriff. Dat heeft ze me verteld.
Luister. Je mag hier maar 70 per uur.
En jij reed zeker 100. Laat me je adem eens ruiken.
Goeie God. Wat is dat in hemelsnaam?
Wat heb jij gedronken, Ez? Sodeju.
Niets, sir. Dat is een varken dat ik geslacht heb.
Ik ben het vergeten uit te laden. Het begint te stinken.
Jezus, zeg dat wel.
Ik laat je gaan deze keer, maar laat het niet weer gebeuren.
En begraaf dat ding, in godsnaam.
Ja, sir. Zeker en vast. Meteen.
En niet te hard rijden. - Ja, sir. Nee, bedoel ik.
Goed dan.
Sorry dat ik u varken noemde, mama.
En nu naar bed. Dan kan je weer liggen.
Ik maak je weer beter. Je zal jezelf niet meer herkennen.
Zie je je kamer?
Net zoals het was.
Mama.
Je ziet er slecht uit.
Ik zal je weer oplappen, zoals dat ei in dat sprookje.
Ik ben blij dat je thuis bent.
Hier is je bijbel.
Je bel.
Dus bracht hij haar thuis. En nu?
Nu wilde hij haar herstellen.
Daarom begon hij alles te lezen over balsemen.
Taxidermie.
Makkelijk was het niet.
Zijn moeder was al meer dan een jaar begraven.
Er was veel te herstellen.
Hij probeerde het met vissenhuid en was. Alles dat volgens hem op mensenhuid leek.
Het was later pas,
dat hij het idee kreeg om écht mensenvlees te gebruiken.
Ironisch genoeg, was het zijn buurman die hem toevallig op dat idee bracht.
God is groot. God is goed. We danken Hem voor dit voedsel.
Amen.
En zorg alstublieft goed voor Miss Johnson.
Geef Ezra eens wat brood, Brad. - Wat scheelt er met Miss Johnson?
Ze is de pijp uit. - Nee, ze is overleden.
Mijn oude lerares?
Juist. - Niet te geloven.
Het staat in de krant. Ze is vanmiddag begraven.
Ze was mijn lerares van de zondagschool tot de zesde klas.
Ez ook, dacht ik. Weet je nog, Ez?
We noemden haar de flanellen kop. Weet je nog, Ez?
Nee.
Ja, dat is ze.
Ken je haar nog, Ez?
Dat is Miss Johnson. Waarom staat ze in de krant?
Dat zeg ik net. Ze is dood.
Ee staat in de krant gewoon omdat ze dood is?
Wat heb jij? Dat is haar overlijdensbericht.
Haar wat?
Je weet toch wat dat is?
Wel heb je ooit.
Als er iemand sterft, nemen ze alle informatie,
en dat komt in de krant bij de overlijdensberichten.
Wanneer en waar de begrafenis is. Dat soort dingen.
Dus ik kan te weten komen waar en wanneer iemand begraven werd?
Op die dag zelf? - Er brandt toch nog licht.
Dat klopt, Ez. - Ik zal het eens bekijken.
Doe mij de sportpagina's maar.
Ik niet. Dit kan waardevolle informatie zijn.
Waarom? Ga je ze opgraven ofzo?
Nee, dat zou niet nodig zijn.
Blij dat te horen.
Waarom het hele lijk opgraven als je maar een stukje nodig hebt?
Bijvoorbeeld...
Als je een hoofd nodig hebt voor herstellingen.
Dan pak je alleen het hoofd mee.
Ez, je bent getikt.
Hallo, Miss Johnson. Kent u me nog?
Van op de zondagschool.
Daar komt ie. Heel vlotjes.
En nu moet dat haar eraf.
Zie je, mama? Ik hoef het maar bij jou op te naaien.
Kijk, mama.
Bezoek voor je.
Niet te lang blijven, hoor.
Jullie zullen wel wat bij te praten hebben.
Ezra ging toen vaak langs het kerkhof om lijken te halen. Of stukken ervan.
Om hem en zijn moeder gezelschap te houden.
Hij was een grafschender, een necrofiel, een bezoedelaar van de doden.
Maar zijn ziekte had nog geen levend slachtoffer gemaakt.
Dat zou niet lang meer duren.
Die stekkers moeten eruit voor nazicht. Ze laten reinigen. Of nieuwe kopen.
Ez? - Sir?
Ik en moeder hebben eens gepraat.
En wij denken dat...
Sir?
Ten eerste moet je me geen 'sir' noemen. Je bent zo oud als ik.
Ten tweede moet je Jenny geen 'mevrouw' noemen.
Je bent een volwassen man. Daar wil ik het eens over hebben.
Van man tot man.
Jenny en ik zijn bezorgd om je. Helemaal alleen in dat oude huis.
En we dachten dat...
Jennifer zegt dat je moet trouwen en daarmee basta.
Ezra, wat mijn man bedoelt, is...
We maken ons zorgen. Het zou toch leuk zijn als je iemand leert kennen?
Ik wil je daar graag mee helpen.
Een leuk persoon die je partner kan worden.
Nee.
Ik vertrouw ze niet. - Wie vertrouw je niet, Ez?
Je weet wel. Meisjes en zo.
Ken je geen meisjes die je kan vertrouwen, Ezra?
Nee, alleen m'n moeder en Maureen Selby.
Haar kan ik vertrouwen. Dat weet ik.
Waarom denk je dat, Ez? - Omdat ze dik is.
Haar kan ik vertrouwen. Ze is dik.
Waarom bel je haar niet op?
Denk je? - Tuurlijk.
Ja, waarom niet? Misschien raakt ze zo wat gewicht kwijt.
Ja?
Miss Selby? - Ja?
Ik ben Ezra Cobb.
Amanda Cobb's zoon.
Amanda Cobb's zoon? Kom binnen.
Ja, Amanda Cobb. Haar overlijden spijt me zo.
Wij waren ooit als twee handen op één buik.
Toen is er iets gebeurd.
Ze voelde wrok ofzo. Ze voelde altijd wrok tegenover iemand.
Ga toch zitten.
Geen idee wat het was. Over de doden geen kwaad, maar
Amanda had een haatgevoel zoals een ijzeren klem aan een konijnenpoot.
Als ik op bezoek kwam, liet ze me zelfs niet binnen.
Kom hier zitten. Dit is comfortabeler.
Dus toen heb ik haar jarenlang niet meer gezien.
En...
Iets drinken? - Nee.
Ik kan u geen borrel aanbieden. Ik heb nog nooit gedronken.
Zal ik ook nooit doen. Wil u wat Whitman's Sampler?
Ze zijn m'n enige zonde.
Wel, Mr Cobb, wat doet u zoal?
Pardon?
Wat doet u zoal?
Voor mama zorgen en het huis netjes houden, denk ik.
Voor mama zorgen? Je moeder, bedoel je?
Ja, vandaag tijdens de lunch, zei ze... - Mr Cobb...
Praat u met uw moeder?
Ja.
Mr Cobb, maakt u mij belachelijk?
Nee.
Zeker van? - Ja.
Dat zweer ik.
Ik dacht dat u me voor de gek hield. Dat doen namelijk veel mensen.
Ze lachen me uit omdat...
ik met Herbert praat.
Herbert?
Mijn man zaliger. Ik praat steeds met hem.
Dit is zijn foto.
Hij stierf vier jaar geleden.
Verkoold in een auto-ongeluk op Route 7.
We waren heel gelukkig. Nog steeds. Althans, dat zegt hij toch.
Ik heb hem gisteren nog gesproken.
Weet je wat we moeten doen? Mag ik Ezra zeggen?
Ezra, we moeten eens een keer samenkomen
om een seance te houden. Jij, ik, Herbert en Amanda.
Als Amanda met me wil praten. Wat denk je?
U bedoelt met z'n allen samen praten? - Ja, het wordt zo leuk.
Herbert heeft Amanda nooit ontmoet. Alstublieft?
Ik weet het niet.
Ik zal het haar vragen.
Donderdagavond. Afgesproken?
Ze is dik, mama. Zoals je zei.
Maar daar hou ik van.
Grote armen, hangend vlees.
Daar hou ik van.
Haar benen ook. Groot en rond. Net grote kippenboutjes.
Ze heeft een leuk buikje. Heel schattig.
Als ik maar niet vast kom te zitten tussen dat vet.
Daar kom ik niet meer uit.
Dus neem ik in alle geval wat bescherming mee.
Weet je wat me stoort?
Ik denk niet dat ze ze alle vijf nog heeft.
Begrijp je?
Herbert wil me spreken vanavond. Ik voel het.
We hoeven ons alleen maar te concentreren. Lukt dat, Ez?
Sluit je ogen maar. En concentreer je.
Herbert.
Herbert, kom in mij. Kom in mij, Herbert.
Kom in mij.
Herbert, Ik hoor je. Kan jij me horen?
Ja? Goed zo. Luister, Herbert.
Ik heb een vriend bij me vanavond.
Hij heet Ezra Cobb.
En hij ziet er heel leuk uit, Herbert.
Hij is groot, eerlijk en sterk.
En hij heeft de juiste leeftijd.
Wat, Herbert?
Herbert, dat kan ik hem niet vragen.
Wat moet u vragen?
Herbert, dat is lief en attent van je.
Wat wil hij?
Wel, Ez...
Hij zegt dat hij het vleselijke aspect van ons huwelijk mist.
Vreselijk?
Nee, je weet wel. Ons seksleven.
Het was prachtig, Herbert.
Wat voor gunst wil hij van me?
Ez, Herbert zegt...
Hij zal zelf met je praten.
Ezra.
Ezra Cobb?
Ja, sir? Ja, mevrouw?
Ezra, dit is Herbert.
Wil je mij een plezier doen, Ezra?
Als ik dat kan, sir.
Maak mijn echtgenote weer tot vrouw.
Hoe bedoelt u, sir?
Ze heeft liefde nodig, Ezra.
Fysieke liefde.
Dat kan ik haar niet meer geven.
Raak haar aan, Ezra.
Voel hoe zacht ze is.
Het is zo lang geleden.
Kom, Ezra.
Ga met haar mee.
Gun haar dat plezier.
Vrij met haar. Het is zo lang geleden.
Ze heeft het nodig, Ezra.
Kom naar de slaapkamer.
Kom maar.
Vrij met me, schat.
Het loon van zonde is gonorroe, syfilis en de dood.
Het is zo lang geleden, schat. Zo lang.
Je weet wat God toen deed, jongen? - Ja, mama. De zondvloed.
Doe je broek uit, schat.
Ongedierte.
Daar ben je, schat. Daar ben je.
Uitschot.
Dood.
Ezra, wat is dat?
De dood van Maureen Selby had geen invloed op Ez.
Hij deed alsof het nooit gebeurd was. Behalve één ding.
Hij begon het gezelschap van vrouwen op te zoeken.
Hij zocht op vreemde plekken. Zoals in Goldie's Tavern.
Ze heette Mary Ransom.
Ze was 34 jaar en eerlijk gezegd al ver heen.
Maar Ezra had nog nooit zo'n vrouw gezien. Mooi, vrijzinnig.
En altijd beschikbaar. Zelfs voor hem.
Wat kan ik voor u doen?
Gewoon een glas melk.
Dit is een bar, geen kinderkamer. We hebben geen melk. Alleen sterke drank.
Ik drink niet. - Je komt een frisse neus halen?
Ik kom voor jou.
Wees dan eens een heer en bestel tenminste een drankje.
Goed, zeg jij maar wat voor iets. - Wat denk je van een zure whiskey?
Er zit een kers in.
Hou je van kersen?
Goed, één zure whiskey.
Dat is 75.
Voor jou.
Luister.
Kan je dit wel betalen?
Bedankt. Ik stop het hier, voor alle veiligheid.
Hoe heet je? - Mary.
Wil je daar geen beet uitnemen?
Als ik de kans had, neukte ik haar te pletter.
Wat een kont.
En die tieten. Allebei.
Ik heb tieten gezien van Portugal tot in Yokohama.
En ik zeg je: dat zijn tieten met een hoofdletter T.
Als ik niet oud was, zat ik zo snel in haar slipje dat haar hoofd zou tollen.
Dat is het probleem. De leeftijd. Ik krijg hem niet meer omhoog.
Het ding hangt slap als de nek van een kalkoen.
De pot op. Het leven is pijn en God is een sadist. Daar komt ze.
Hier, knapperds. - Goedenavond, liefje.
Rot op.
Proef eens.
Heel lekker. - Vooruit, drink maar op.
Sluitingstijd.
Tijd om te gaan. Ik help je wel.
Op de been. Ziezo.
Deze kant op.
Ik drink nooit.
Wat je zegt, Ez. Hou je vast.
Zet je pet maar op. Goed zo. Kom.
Mary, mag ik iets vragen? - Tuurlijk.
Mag ik een kusje, alsjeblieft?
Een slaapkusje. - Kom hier.
Nachtenlang hield Ezra de wacht aan de bar.
Wachtend op een kans om alleen te zijn met Mary. Toen, op een nacht...
Hallo.
Wat is het probleem? - Hallo, Ez.
Eén of andere klootzak heeft m'n banden lek gestoken. Kun je dat geloven?
Ze hebben ze flink aangepakt. Zeer zeker.
De jeugd van tegenwoordig. Ze spelen het spel heel vuil.
Vuile streken zoals dit uithalen.
Vuile streken, dat zijn het. - Ez, kun je me een lift geven?
Als je dat wil. - Bedankt, dat waardeer ik.
Geen probleem, Mary. Als ik iets kan doen...
Je hebt de afslag naar het dorp gemist. - Ja, dat klopt.
Keer dan weer om.
Hoezo? - Hoezo?
Omdat ik die richting uit moet. Waar wil je eigenlijk heen?
Naar mij thuis. - Niks van.
Keer om en stop de auto.
Ik wil wat reservebanden halen en zet ze gratis op je auto.
Waarom zou je dan naar een garage gaan?
Hij haalt je zakken leeg en mij moet je niets betalen.
Je bent een leuke kerel en ik mag je wel. Maar haal niets in je hoofd.
Handen thuis, oké? - Dat zweer ik.
Kom je even binnen?
Hoelang zal het duren? - Een paar minuutjes.
Ik wacht hier wel. Schiet je wel op?
Jezus, wat een lastpost.
Ezra?
Ez?
Ezra, ik moet nu echt naar huis.
Ezra, ben je daar?
Ezra?
Ez, ben jij dat?
Mary, ben je wakker?
Sorry dat ik je opsloot in de kast.
Ik knap het hier een beetje op.
Iedereen is klaar om jou te ontmoeten.
Ze zijn echt blij.
Ze vinden je een fijne meid.
En voor mij een fijne vrouw.
Mary?
Ze willen je ontmoeten.
Sorry dat ik je moest uitkleden.
Maar ik wilde niet dat je zou proberen...
Kan je opstaan? Of moet ik je helpen?
Niet bang zijn. Kom maar.
Ik doe je echt geen pijn.
Daar gaan we. Langs hier.
Ze willen allemaal kennis maken. En iets eten.
Mama zegt dat je iemand leert kennen door de manier waarop hij eet.
We zijn er.
Alles staat klaar voor jou.
Dat is jouw plekje op het eind.
Toe maar.
Gaat u toch zitten.
Mama, dit is Mary Ransom.
Ik denk dat ze je mag.
Je hoeft niet bang te zijn, Mary.
We doen hier alledaagse dingen.
De dames spelen bridge buiten op de veranda.
We lachen en eten.
Er zijn praktische overeenkomsten ook.
Ze helpen bij het onderhoud.
Zie je dit?
Dat is geen kattepis.
Dat komt van hier beneden.
Het drumstel?
Dat is een buik-drum.
Ik wil je laten zien dat ik ook talenten heb.
Ik ben misschien niet zo knap als de andere kerels die je daar ontmoet.
Ik weet zeker dat je je beter voelt als je wat zou eten.
Ik wil wel eten, maar ik kan niet.
Hoezo? - M'n handen.
Dat is ook waar.
Maar als ik je losmaak, zou je iets kunnen proberen.
Doe ik niet.
Dat beloof ik.
Ez, zo behandel je je bruid toch niet?
Jezus...
Nee, zeker niet.
Ik hou echt van je, Mary.
Ik ook van jou, Ez.
Dat wist ik. Diep vanbinnen wist ik dat.
Ik zal alles doen.
Je moet gewoon rusten.
Slaap maar.
Roep me als je iets nodig hebt.
Ik zal je altijd beschermen.
Ik zet je op een voetstuk.
Ez, maak me los. Dan kan ik jou ook aanraken.
Nee.
Mama!
De enige aanwijzing voor de politie in de verdwijning van Mary Ransom
was haar auto met twee kapotgesneden banden.
Niemand dacht aan Ezra Cobb als verdachte voor deze verdwijning.
Hadden ze dat maar wel gedaan.
Daar zullen ze over blijven praten. - Over wat?
Die domme barmeid, Mary dinges.
Die vinden ze toch nooit terug?
Al zo lang vermist. Ze moesten beter weten.
Ze is niet vermist. - Dat is ook een theorie.
Ze is niet vermist want ik heb haar.
Wat? - Ik heb haar.
Wat bedoel je daarmee? - Bij mij thuis.
Mama, Miss Johnson en nog anderen. - Hou op met die onzin.
Maak je geen zorgen over haar. - Doe ik ook niet.
Er is geen reden tot paniek als jij haar had. Dat is zeker.
Jij weet niet wat te doen als ze op je schoot kwam zitten.
Schei uit met die praat, Ez. - Ik maakte maar een grapje.
Het is niet grappig. Ze sluiten je nog eens op.
Pap, ik ben thuis. - Dag, jongen. Goeiedag, Sally.
Hallo, Ezra. Ken je Sally? - Nee, zeker niet. Hallo, Sally.
Hallo. - Ik ben zo terug.
Sally werkt in de ijzerwinkel van Anderson. Krijgen we van jou wat patronen, Sally?
Nee, dat kan ik niet maken. - Je kan ons toch korting geven?
Dat zal ook niet lukken. - Wat moet ik dan?
Het jachtseizoen begint volgende week. Ez, wat moet ik doen?
Ik heb patronen en klemmen nodig. En nog wat spullen.
Ze zouden die dingen daar niet moeten verkopen. Ik hou er niet van.
Waarom niet?
U weet wel. Het idee om dieren te doden en te vangen...
Sally heeft een zacht hartje. Ezra ook. Toch, Ez?
Liefje, als wij ze niet schieten, sterven ze van de honger.
Het moet in balans blijven.
Maak je geen zorgen om die herten. Ze voelen er niks van.
Dat geloof ik nooit. - Kom, Sal. We gaan.
Ga je mee jagen vandaag, Ez?
Nee, ik kom antivries halen.
Dat hebben we allemaal nodig als we hier blijven staan.
Morgen, Sally. - Goedenmorgen.
Krijg ik nog wisselgeld? Of moet ik dat ook betalen?
Waarom deed je dat, Brad?
Dat is prachtig. Ez, kom eens kijken.
Is dat prachtig of is dat prachtig?
Voel eens. Dat wil je knuffelen, Ez.
Daarmee raak je alles wat beweegt.
Het is wel netjes.
Dat is zachtjes uitgedrukt. Jij kent echt niks van geweren.
Anders had je geweten dat dit een prachtig stuk is.
Zeer zeker.
Wij gaan ervandoor anders vluchten die stomme herten naar Florida.
Zet je dit op de rekening, Sal?
Heb je alles?
Ga je echt niet mee? - Waar gaan jullie heen?
Naar Old Landridge Road. - Nee, toch bedankt.
Daar heb ik altijd geluk. - Ik vind het maar niks.
Oké, tot ziens. - We komen straks onze thermos vullen.
Alleen de antivries? Nog iets anders, Ezra?
Ik kijk even rond. - Goed, neem je tijd.
Wat doe je, Ez?
Stop.
Brad, help me.
Alsjeblieft, niet doen.
Pa, kom snel hier.
We kochten wat spullen en gingen dan naar Old Landridge Road.
Volgens het register waren jullie haar laatste klanten.
Ezra heeft antivries gekocht. - Ja, hij ging...
Ezra Cobb? - Hij was hier nog.
Volgens mij heeft hij iets gedaan. - Ez doet zoiets niet.
Hij is er gek genoeg voor. - Ik ken Ez al 25 jaar.
Hij doet zoiets niet. - Zullen we eens bij hem gaan kijken?
Ezra.
Het loon van zonde is de dood.
Weet je wat God toen deed, jongen?
Hij verbrandde ze in de hel.
Dood. Dood. Dood.
Wraak wordt vereist.
Van wie is de stem die ik hoor?
Zachtjes hoor ik de liedjes.
Open de deur voor mij.
Een paar nachten later kwam een groep dorpelingen geleid door Harlan Kootz,
in de schaduw van de nacht naar de Cobb-boerderij en brandde het plat.
Vertaling: Wess Lee